Kreta

Kreta jest największą i najchętniej odwiedzaną wyspą Grecji, o budzących zachwyt krajobrazach masywów górskich, wąwozów, jaskiń, żyznych równin. Największe atrakcje turystyczne to ruiny pałaców minojskich w Knossos i Fajstos, pozostałości archeologiczne w Gortynie. Réthimnon, jedno z najbardziej malowniczych miast na Krecie, położone ok. 80 km na zachód od Heraklionu, słynie z pięknej plaży i fortecy, zbudowanej przez Wenecjan po serii pirackich ataków na miasto.

Kreta jest czymś więcej niż tylko jedną z wielu greckich wysp. W miastach lub na północnym wybrzeżu przybysze mogą nawet odnieść fałszywe wrażenie, że znaleźli się nie na wyspie, lecz na stałym lądzie – górzystym, żyznym i zaskakująco kosmopolitycznym. Wystarczy jednak wybrać się w góry lub na mniej znane południowe wybrzeże Krety, żeby odkryć tam wszystko to, czego można oczekiwać od greckiej wyspy: wspaniałe plaże, niemal dziewicze tereny i gościnnych ludzi. Dużą atrakcją są tu nadmorskie tawerny, słynące z dobrego jedzenia, wspaniałego wina i świetnej zabawy.

Kreta znana jest przede wszystkim za sprawą swej historii, jako kolebka cywilizacji europejskiej. Przeprowadzone na początku XX w. wykopaliska w Knossós i Fajstos (Festós) potwierdziły mity o królu Minosie i dominującej roli społeczeństwa Krety w świecie egejskim. Pod koniec trzeciego tysiąclecia p.n.e. kultura minojska osiągnęła wysoki poziom rozwoju, a Kreta stała się centrum handlu morskiego. Świadczą o tym minojskie pałace, miasta i dzieła sztuki nie mające sobie równych w całym antycznym świecie. Pokojowa kultura minojska przetrwała co najmniej trzy wielkie kataklizmy, a zniszczone pałace przez nie odbudowywane były z jeszcze większym rozmachem.

Trudno na Krecie wskazać miejsca najciekawsze. Turyści, którzy pragną uciec od zgiełku, powinni pojechać na zachód, do Chania i mniejszych, trudniej dostępnych miejscowości na południowym i zachodnim wybrzeżu. W tej części wyspy wznoszą się Góry Białe (Lefká Óri), a u ich stóp ciągnie się słynny wąwóz Samariá.